ASEM
ASEM is niet zomaar ontstaan. Het is gegroeid vanuit mijn eigen zoektocht. Een zoektocht naar mezelf, naar mijn lichaam en naar wat er gebeurt wanneer je niet langer alleen probeert te begrijpen wat er met je aan de hand is, maar ook werkelijk gaat voelen.
Lange tijd leefde ik vooral vanuit mijn hoofd. Ik dacht veel na, analyseerde, zocht naar antwoorden en probeerde te begrijpen waarom ik me voelde zoals ik me voelde. Waarom bepaalde dingen me raakten. Waarom ik soms op een bepaalde manier reageerde. Waarom sommige patronen steeds opnieuw terugkwamen.
Mijn hoofd wilde begrijpen.
Maar mijn lichaam vertelde iets heel anders.
Spanning, onrust, vermoeidheid, emoties, blessures... Mijn lichaam deed voortdurend dingen waar ik met mijn hoofd niet altijd bij kon.
Gaandeweg begon ik te ontdekken dat voelen iets anders is dan begrijpen. Je kunt heel veel weten over jezelf en toch nog altijd vastzitten in een bepaald patroon. Je kunt perfect begrijpen waar iets vandaan komt en toch merken dat je lichaam anders reageert.
Voor mij veranderde er iets toen ik mijn lichaam niet langer alleen zag als iets dat ik moest controleren, verbeteren of sterker maken, maar als iets waar ik opnieuw naar mocht leren luisteren.
We worden van jongs af aan zoveel geleerd over hoe we moeten zijn. Hoe we ons moeten gedragen. Wat goed is en wat fout. Wat er van ons verwacht wordt.
We leren ons aanpassen, doorgaan en flink zijn.
Maar hoeveel leren we eigenlijk over voelen?
Over onze intuïtie? Over luisteren naar dat knoopje in je buik. Over merken dat je spanning opbouwt. Over voelen wanneer iets niet goed voor je is.
Over je grenzen herkennen voordat je er al lang over bent gegaan.
Dat is waar mijn eigen zoektocht steeds meer naartoe ging.
Voor mij gaat ASEM over opnieuw verbinding maken tussen je hoofd, je gevoel en je lichaam.
Niet omdat er in essentie iets mis is met je, maar omdat ik geloof dat er ontzettend veel te ontdekken valt wanneer je jezelf opnieuw leert voelen.
Daarom werk ik vandaag met verschillende vormen van begeleiding. Soms beginnen we bij een gesprek. Soms bij gewoon ‘iets’ doen. Soms is vertragen het belangrijkste wat er moet gebeuren.
En vaak is het lichaam de ingang.
Er is geen vast stappenplan dat voor iedereen werkt.
Jij brengt je eigen verhaal mee. Je eigen lichaam. Je eigen geschiedenis. En dus kijken we samen naar wat er bij jou speelt.
Wat vertelt je lichaam?
Waar hou je jezelf tegen?
Wat probeer je misschien al een tijdje niet te voelen?
Waar zit spanning?
Waar zit ruimte?
En wat gebeurt er wanneer je niet meteen probeert om iets te veranderen, maar er eerst gewoon even bij blijft en kijkt wat er écht aanwezig is?
Dat vind ik interessant.
Want verandering begint niet altijd met doen. Soms begint ze met uitzoomen en kijken wat er is.
ASEM is voor mij dan ook geen plek waar ik je ga vertellen wie je moet worden.
Het is een plek waar je opnieuw mag ontdekken wat er al in jou aanwezig is.