Waarom we in een ander blijven zoeken wat we onszelf niet kunnen geven

Hoe vaak verwachten we van een ander wat we onszelf eigenlijk niet kunnen geven?

We verlangen naar liefde, erkenning, rust of begrip. En dat is menselijk. Alleen zoeken we het vaak op de verkeerde plaats. We hopen dat iemand anders de leegte opvult, onze onzekerheid wegneemt of ons eindelijk het gevoel geeft dat we goed genoeg zijn.

Maar wat als die behoefte eigenlijk iets vertelt over de relatie die je met jezelf hebt?

Projectie: wat je in de ander zoekt

We projecteren vaker dan we denken.

Dat betekent niet dat wat je voelt niet echt is. Het betekent wel dat de ander soms iets raakt wat al veel langer in jou aanwezig is.

Misschien verlang je naar iemand die jou ziet, omdat je jezelf al jaren voorbijloopt.
Misschien verwacht je begrip, terwijl je jezelf voortdurend veroordeelt.
Misschien zoek je veiligheid bij een ander, omdat je die in jezelf nooit hebt leren voelen.

Dat is geen zwakte. Het is vaak een gevolg van ervaringen die je zenuwstelsel hebben gevormd.

Trauma leeft niet alleen in je hoofd

Trauma is niet altijd één ingrijpende gebeurtenis.

Vaak ontstaat het juist door wat je gedurende lange tijd hebt gemist. Niet gezien worden. Je emoties moeten onderdrukken. Altijd sterk moeten zijn. Je aanpassen om erbij te horen.

Je lichaam onthoudt die ervaringen.

Daardoor reageer je vandaag soms nog vanuit oude overlevingsmechanismen. Je zoekt bevestiging, vermijdt conflict, past jezelf aan of raakt volledig uit verbinding met jezelf. Niet omdat je dat kiest, maar omdat je zenuwstelsel ooit heeft geleerd dat dit de veiligste manier was om te overleven.

De verantwoordelijkheid terug bij jezelf leggen

De verantwoordelijkheid nemen voor je eigen proces is misschien wel één van de moeilijkste stappen.

Want het is gemakkelijker om de oorzaak van je pijn buiten jezelf te leggen. Om te geloven dat alles verandert zodra de juiste partner, collega of vriend(in) verschijnt.

Maar zolang je blijft wachten tot iemand anders jou geeft wat je zelf niet kunt ontvangen, blijf je afhankelijk.

Verantwoordelijkheid nemen betekent niet dat jij schuldig bent aan wat je hebt meegemaakt.

Het betekent wel dat jij vandaag de keuze hebt om anders met die pijn om te gaan.

Echte verandering begint van binnenuit

Jezelf graag zien is geen positieve affirmatie voor de spiegel.

Het vraagt eerlijkheid.

Durven kijken naar de delen van jezelf die je liever vermijdt.
Naar de patronen die zich blijven herhalen.
Naar de overtuigingen die ooit zijn ontstaan om je te beschermen, maar je vandaag tegenhouden.

Dat vraagt moed.

Niet omdat je perfect moet worden, maar omdat je bereid bent jezelf écht te ontmoeten.

Waarom beweging hierin zo belangrijk is

In mijn begeleiding werk ik niet alleen met gesprekken.

Ons lichaam draagt herinneringen, spanning en emoties die we niet altijd met woorden kunnen bereiken. Daarom krijgt beweging een belangrijke plaats binnen mijn trajecten.

Door bewust te bewegen, te voelen en opnieuw verbinding te maken met je lichaam, ontstaat er ruimte. Je zenuwstelsel kan tot rust komen, vastgezette spanning mag losgelaten worden en je leert opnieuw vertrouwen op jezelf.

Niet door harder je best te doen.

Maar door terug te keren naar wie je onder al die beschermingsmechanismen werkelijk bent.

Misschien begint de verandering hier

Misschien is de vraag niet langer:

"Waarom krijg ik niet wat ik nodig heb van de ander?"

Maar eerder:

"Waar kom ik mezelf tekort?"

Hoe kijk jij naar jezelf?

En hoe ziet de relatie met jezelf er eigenlijk uit?